Sztucznie utworzony w latach 70. XX wieku zalew na rzece Orzyc. Zajmuje powierzchnię ok. 17 hektarów. Jest jednym z ulubionych miejsc wypoczynku i spacerów mieszkańców Makowa. Jest licznie odwiedzany przez wędkarzy.

Pierwsze wiadomości o istnieniu kahału żydowskiego w Makowie pochodzą z drugiej połowy XVI w. Jak pisze kronikarz miasta Izaak Wesołek w swojej pracy pt. Monografia miasta Makowa Mazowieckiego z 1938 r.: Żydzi makowscy nie byli z pochodzenia Żydami niemieckimi, którzy to za czasów Kazimierza Wielkiego szukali schronu i opieki w Polsce przed prześladowaniami w Niemczech.

Znajduje się na osiedlu domów jednorodzinnych Grzanka, w południowo-wschodniej części miasta. Jest to jeden z największych cmentarzy żołnierzy sowieckich w Polsce, o powierzchni trzech hektarówW ponad sześciuset mogiłach zbiorowych pochowano 15 500 żołnierzy radzieckich poległych w walkach o wyzwolenie spod okupacji niemieckiej powiatów makowskiego i przasnyskiego. 

 

Wybudowany w XVII w./ przebudowany w XIX w.

Wybudowany w 1694 r., przebudowany XVIII i XIX w.

Stadninę koni pełnej krwi angielskiej w Krasnem założył Ludwik hrabia Krasiński w 1857 r. Hodowlę oparto na sprowadzonych z Anglii klaczach. Wynikiem starań hodowców było przyjście na świat w 1884 r. źrebaka, któremu nadano imię Ruler. Był to legendarny ogier, niezrównany champion, zwycięzca Derbów Wszechrosyjskich i wielu innych prestiżowych gonitw. 

Na początku XX wieku, z inicjatywy Ludwiki Krasińskiej, stary dworski park w Krasnem, uległ całkowitej przebudowie. Prace nad przebudową powierzyła ona młodemu, zdolnemu dyrektorowi ogrodów miejskich w Warszawie Franciszkowi Szaniorowi, który na obszarze 22 hektarów otoczonych murem, zaprojektował park krajobrazowy. Szanior Wykorzystał zachowane okazy starodrzewu oraz wprowadził wiele nowych gatunków drzew i krzewów, także egzotycznych. W tym celu zostały sprowadzone dobrze znoszące nasz klimat oryginalne gatunki znad Morza Śródziemnego oraz Kanady.

Niby zwykła wieś, a jednak... mazowieckie zagłębie kowalstwa artystycznego. W Krasnosielcu pracują trzy kuźnie, w których powstają arcydzieła. Od 1786 r. prym wiedzie rodzina Kuplickich. Krzysztof Kuplicki, właściciel firmy Kuplicki & Synowie, należy już do siódmego pokolenia w tej rodzinie, które wykonuje ten ciężki fach. Pracuje wraz ze starszym synem Andrzejem (ósme pokolenie), a wkrótce być może dołączy do nich drugi syn, który dopiero uczy się kowalskiego rzemiosła. Z tego samego pnia wywodzi się pan Przemysław Kuplicki, stryjeczny brat pana Krzysztofa. Ma własną kuźnię przy ulicy Mostowej. Tradycje innego rodu miejscowych kowali kontynuuje pan Piotr Goliaszewski. Kowalem był już jego pradziadek, i choć pan Piotr zamierzał wybrać inną profesję, to jednak właśnie w jego kuźni powstają dziś prawdziwe cuda nawiązujące do stylistyki secesyjnej. Wprawdzie krasnosieleccy kowale są niezwykle zajęci, ale zapewniają, że znajdą trochę czasu, by pokazać turystom swoją pracę i jej owoce.

Rezerwat "Zwierzyniec" utworzono w 1964r. w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentu boru mieszanego świeżego, naturalnego pochodzenia, charakterystycznego dla dawnej Puszczy Kurpiowskiej. Jest on jednym z najdłużej chronionych obiektów tego typu w Polsce.

W ostatnim czasie wybudowano ścieżkę przyrodniczo-edukacyjną "Z lasem za pan brat". Trasa ścieżki rozpoczyna się w miejscowości Nowy Krasnosielc i przebiega wśród zróżnicowanego środowiska leśnego prowadząc do rezerwatu "Zwierzyniec". Ścieżka jest podzielona na dwie części. Pierwsza z nich, o długości ok. 2,9 km stanowi szlak pierwszy. Druga - 4-kilometrowa część nadaje się również na wycieczki rowerowe. W ramach całej ścieżki edukacyjnej powstało 18 przystanków dydaktycznych.

Stoi we wsi Bogate położonej przy trasie krajowej nr 57, między Makowem Mazowieckim a Przasnyszem. Jest to pochodzący z drugiej połowy XIX wieku młyn wodny, funkcjonujący do 1995 roku. Do II wojny światowej młyn ten pracował przez okrągły rok, z dwudniowym odpoczynkiem: w pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy. Wewnątrz mieszczą się oryginalne XIX-wieczne, niemieckie maszyny w czasie okupacji wywiezione przez Niemców do pobliskiego Dobrzankowa. Po wojnie wróciły na swoje miejsce.

Zespół klasztoru, dawniej Bernardynek, obecnie Kapucynek z kościołem św. św. Klary i Józefa (1609- 1616) i klasztorem (1609-1616).

Dzwonnica (XV w., przebudowana XVI/XVII w.).

Założony w XIX wieku. Na jego terenie rośnie 6 dębów liczących około 300 lat. Przez park przepływa rzeka Węgierka, na której znajduje się wyspa. 

Na Muzeum Romantyzmu składa się kilka obiektów usytuowanych na terenie 22-hektarowego parku  krajobrazowego w stylu angielskim. Najstarszymi są: neogotycki Pałacyk z lat 40. XIX w., mieszczący stałą ekspozycję poświęconą Zygmuntowi Krasińskiemu oraz neogotycki budynek Oficyny Dworskiej, w którym organizowane są ekspozycje czasowe. Ma w  niej również swoją siedzibę Ośrodek Studiów Epoki Napoleońskiej.

Od 2008 r. w parku stoi, wzniesiony w oparciu o projekt Józefa Gałęzowskiego sprzed stu lat, Dwór , w którym można oglądać wystawę poświęconą polskiemu romantyzmowi.

Muzeum gromadzi pamiątki związane z historią rodziny Krasińskich, ze szczególnym uwzględnieniem Zygmunta Krasińskiego (1812-1859), dramatopisarza (autora "Nie-Boskiej Komedii", 1835) i poety, którego obszerna korespondencja jest dziś uznawana za szczytowe osiągnięcie polskiej epistolografii romantycznej. W muzeum gromadzone są też pamiątki epoki napoleońskiej. Tradycyjnie temat ten zajmował poczesne miejsce w siedzibach opinogórskiej gałęzi rodu Krasińskich, od czasu udziału ojca poety, Wincentego, jako dowódcy pułku szwoleżerów w kampanii napoleońskiej.

Niemal 30 lat mieszkał tu i tworzył Aleksander Świętochowski. Ekspozycja na temat Szlachty prezentuje wnętrza mieszkalne i galerię portretu. Druga część poświęcona jest samej właścicielce.